Vatan Şiiri

Mehmet Akif Ersoy’un Vatan İçin Güzel Bir Şiiri



Siz,ey başındaki destarı etmeyip de defa,

Onunla alem-i lahuta yükselen şüheda !

Ne mutlu sizkere: dünyada çok ölüm gördüm;

Tahattur etmiyorum böyle kahraman bir ölüm.

Cihanda habl-i İlahiye i’tisama,sizin

Şu kahramanlığınızdır yegane levh-i güzin !

Siz,ey vücuduna elvermeyip de hak-i mezar,

Nesim-i safa gömülmüş rical-i berhurdar !

Biz almasak bile a’dadan intikamımızı;

Huda ki defter-i ebrara yazdı namınızı,

Günün birinde şu dağlardan indirir elbet,

O intikamını alır kanlı canlı bir millet !

Mukaddesatı için çırpınan yürekte olur.

İçinde leş taşıyan sineden ne hayır umulur?

Vatan felakete düşmüş… Onun hamiyyeti cuş

Eder mi zannediyorsun? Herif,vatan-ver-düş’

Bulunca kendini bir yer,doyunca kör boğazı,

Kapandı gitti,bakarsın ki,nekbetin ağzı.

Fakat sen öyle değilsin:senin yanar ciğerin:

‘Vatan’ deyip öleceksin,semada olsa yerin.

Nasıl tahammül eder hür olan esaretine?

Kör olsun,ağlamıyan,ey vatan ,felaketine!



Kaynak= Mehmet Akif Ersoy / Safahat