Vatan Şiiri

  • Siz, ey başındaki destarı etmeyip de defa,
  • Onunla alem-i lahuta yükselen şüheda !
  • Ne mutlu sizlere: dünyada çok ölüm gördüm;
  • Tahattur etmiyorum böyle kahraman bir ölüm.

Cihanda habl-i İlahiye i’tisama, sizin

Şu kahramanlığınızdır yegane levh-i güzin !

  • Siz, ey vücuduna el vermeyip de hak-i mezar,
  • Nesim-i safa gömülmüş rical-i berhurdar !
  • Biz almasak bile a’dadan intikamımızı;
  • Huda ki defter-i ebrara yazdı namınızı,

Günün birinde şu dağlardan indirir elbet,

O intikamını alır kanlı canlı bir millet !

Mukaddesatı için çırpınan yürekte olur.

İçinde leş taşıyan sineden ne hayır umulur?

  • Vatan felakete düşmüş… Onun hamiyyeti cuş
  • Eder mi zannediyorsun? Herif, vatan-ver-düş’
  • Bulunca kendini bir yer, doyunca kör boğazı,

Kapandı gitti, bakarsın ki, nekbetin ağzı.

Fakat sen öyle değilsin: senin yanar ciğerin:

‘Vatan’ deyip öleceksin, semada olsa yerin.

Nasıl tahammül eder hür olan esaretine?

Kör olsun, ağlamıyan, ey vatan, felaketine!

Kaynak= Mehmet Akif Ersoy / Safahat

Okuduğunuz Makaleyi Paylaşmak İster Misiniz?
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.