Vahyin Tespiti Ve Korunması

İnsanlığa gönderilen son ilahi kitap Kur’an,kendine has sebeplerden dolayı indiği andan itibaren yazılmış,ezberlenmiş,sürekli okunmuş, gerek vahyin kendisine geldiği Peygamber ve gerekse daha sonraki dönemlerde hiçbir değişikliğe maruz kalmadan mevcudiyetini günümüze kadar korumuştur.Şüphesiz ki bu böyle bir korunma kolay değildir.Aradan asırlar geçmesine,seven sevmeyen birçok kimsenin bulunmasına,şartların kimi zaman oldukça olumsuzlaşmasına rağmen yine de aynen kalması şüphesiz özel bir ayrıcalığı gerektirmektedir.Ve bu ayrıcalık onun Kur’an olmasındandır.Kur’an olmasındandır,zira o son kitaptır ve son olmasından dolayı da birbirinden farklı koruma vasıtalarıyla muhafaza altına alınmıştır

Kur’an’ın yazılması,ezberlenmesi ve aktarılmasını yedi yönden incelemek mümkündür.Buna göre onun yazılması,ezberlenmesi ve korunması yedi önemli ve sağlam sebepten dolayı zorunlu hale gelmiştir.Her bir sebebe ayrı bir boyut olarak bakacak olursak bunlar;

  1. İlahi Boyut
  2. Kur’an’i Boyut
  3. Peygamberi Boyut
  4. Sahabe Boyutu
  5. İbadet Boyutu
  6. Tefsir Boyutu
  7. Psikolojik Boyutu

Kur’an’ın okunması ve ezberlenmesini zorunlu kılan diğer bir sebep,gerek Kur’an’ın gerekse Resulüllah’ın (s.a.s) Kur’an-ı Kerim’i ezberlemeye yaptıkları teşviklerdir.Kur’an,onlarca ayetinde okunması,üzerinde inceden inceye düşünülmesi,tezekkür,taakkul ve tefekkür edilmesine teşvikte bulunmaktadır.Okumayan ve düşünmeyenleri yermekte ve kalplerini kilitli olarak nitelemektedir.

Kur’an kendisinin takva sahibi kimseler için hidayet rehberi olduğunu (Bakara/2),insanları en doğru yola,en isabetli tutuma yönelttiğini (İsra/9),onların hem dünya hem de ahiretlerini aydınlatan bir nur olduğunu (Nisa/174),tükenmeyen bir ticaret olup (Fatır/29),kendisine sahip çıkmayanların kıyamet gününde pişman olacaklarını (Furkan/27-29) ve Resulüllah’ın (s.a.s) onlardan şikayetçi olacağını (Furkan/30),Kur’an’a sırt çeviren ve onunla amel etmeyi terk edenlerin maddi-manevi sıkıntılar içinde bocalayıp durdukları gibi,mahşerde de kör olarak haşrolacakları (Ta’Ha/124-127) haber vererek hem okuma ve onunla meşgul olmaya teşvik etmiş hem de kendisiyle ilgilenmeyenleri tehdit etmiştir.

Hicri üçüncü asırdan sonra Mushaf’ın yazısı daha da iyileştirilip güzelleştirildi. İnsanlar sürelerin isimlerini ve ayetlerin sayısını,ayet başlarını belirten işaretleri,durulması lazım olan yerler için mim,durulması yasak olan yerler için lamelif,durmakla geçmek eşit ve caiz olan yerler için cim… gibi işaretler geliştirildi.



Kaynak= Diyanet İşleri Başkanlığı / Kur’an’ın Nüzülünün 1400. Yılı Anısına Diyanet İlmi Dergi Kur’an Özel Sayısı / bkz:101-105-120

Okuduğunuz Makaleyi Paylaşmak İster Misiniz?
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.