Sebzevar Şehrinin Fethi

Sebzevar Şehri Mesnevi’den



Sultan Muhammed Harzemşah, ahalisi bozuk itikadlara sahip olan Sebzevqr şehrini ele geçirmeye karar verdi.

Sultanın orduları Sebzevar’ı kuşattı. Kısa bir süre sonra, direnenleri kılıçtan geçirip şehri zaptetti. Şehir halkı, sultanın huzuruna gelerek yerlere kapandı.

”Kulağımıza küpe tak, kölen olalım. Yeter ki canımızı bağışla. Nasıl istersen öyle vergimizi verelim” diyerek aman dilediler.

Sultan,

”Ey Hak’tan kopmuş, bâtıla sapmış insanlar! Sizden para pul istemiyorum. Bana bu şehirden ismi Ebû Bekir olan birini getirmedikçe, ne haracınızı alırım ne de anlattığınız masalları dinlerim. İsteğimi yerine getirmezseniz, hepinizi ekin biçer gibi biçerim” dedi.

Halk feryat ederek,

”Ey yüce sultan! Dere içinde kuru kerpiç olmayacağı gibi, bu şehirde de ismi Ebû Bekir olan biri bulunmaz” dediler.

Sultan, pazarlığı artırmak düşüncesiyle böyle davrandığını düşünerek, önüne bir çuval altın getirip döktüler. Sultan hiddetle, ”Bre Râfizîler! Beni altınla, gümüşle kandırılacak çocuk mu sandınız? Bana, ismi Ebû Bekir olan birini armağan olarak getirmedikçe kurtuluş şansınız yok” dedi.

Bunun üzerine, şehire tellal çıkardılar. Her tarafa adam saldılar. Üç gün, üç gece arayıp taradıktan sonra, yıkık bir viranede hasta, bakımsız bir vaziyette yatan Ebu Bekir isminde birini buldular.

Bu hasta ve zavallı adam, o şehirden geçmekte olan bir yolcuydu.

Hastalandığından dolayı mola vermek zorunda kalmış, bitkin ve perişan bir halde, bu viraneye sığınmıştı. Onu görür görmez,

”Aman çabuk ol. Padişah seni istiyor. Bütün şehir kılıçtan geçirilmekten, senin sayende kurtulacak. Haydi yürü gidelim” dediler.

Zavallı yolcu yattığı yerden,

”Benim gücüm olsaydı, gitmem gereken yere doğru giderdim. Sevdiğim dostların yanına ulaşırdım” dedi.

Hemen bir sedye yaparak, hasta adamı üzerine yatırdılar. Hamallarla, padişahın huzuruna getirdiler. Sebzevâr ahalisi de, kılıçtan kurtuldu.

Aslında bu dünya, Sebzevâr şehrine benzer. Allah dostunun burada kıymeti bilinmez. Hatta, aklı fikri olmayan deli gözüyle bakılır. Halbuki Allah dostu bulunduğu yere rahmeti çeker. Rabbü’l-âlemîn hidayet dilediği insanlara, dostunu vesile kılar.



Kaynak:Turan Yazılım / Mürşit 5 / Çay Vakti / Mesneviden Hikayeler

Okuduğunuz Makaleyi Paylaşmak İster Misiniz?
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.