Madem Allah’ın Rahmeti Geniştir İbadete Gerek Yok

  • Dediler ki;

Allah-u Teala’nın rahmetinin geniş olduğu sabittir.O halde O bizden aciz değildir.Dolayısıyla nefislerimizi zevklendirenden mahrum etmenin bir anlamı yoktur.

  • Buna cevaben deriz ki;

Böyle bir şüpheye ilk şüphe (.Bölümde) deki cevap verilir.Çünkü bu söz peygamberlerin getirdiği tehditleri önemsememeyi içerir. Allah’ın sakındırdığı şeyleri küçümsemektir.Şeytanın bu oyunu şöyle açığa çıkar;

Allah-u Teala nefsini rahmet ile andı ise aynı zamanda şiddetle cezalandıran olarak da anmıştır.Görüyoruz ki evliyalar ve enbiyalar da hastalıklarla,açlıkla imtihan edilmektedirler.Ufak tefek yanılgıları olmaktadır.Kesin kurtulacağı belli olanlar bile Allah’tan korkmaktadırlar. İbrahim (a.s) kıyamette nefsim nefsim diyecek.Musa (a.s) öyle diyecek,halbu ki İbrahim (a.s) Allah’ın sevgili kuludur.Musa (a.s) ile Allah konuşmuştur.Bunlar bile ondan korkuyorlarsa,bizler kim oluyoruz?

Ömer (r.a);’Eğer Ömer affedimez ise vay onun haline’ diyor.Şunu iyi bil ki rahmeti uman kimseler onun sebeplerini yapıyorlar.O sebeplerden biri tevbedir.Yine rahmeti ummak isteyen bir şeyler yapmak zorundadır.Yani hasat etmeyi uman kimse,önce ekmeli ki sonra hasat etsin

  • Resulüllah (s.a.v) şöyle buyurmuştıur;Akıllı kimse nefsini hesaba çekip,ölümden sonrası için çalışandır.Aciz kimse ise hevasına uyup Allah’tan umut bekleyendir.

Dediler ki;

Gaye nefislerle mücahade etmektir.Ta ki nefislerin kötülüklerinden ve azgınlıklarından kurtulunabilsin.Belli bir müddet mücahede edince bundan kurtulmanın olamayacağını gördüler ve şöyle dediler:İnsanın elde edemeyeceği bir şeye neden nefislerimizi yoralım dediler ve amel etmeyi terkettiler.

  • Şeytanın bu oyunu da şöyle ortaya çıkar;

Onlar zannettiler ki insandan istenen tabiatta olanları silmektir,onu insanı sıfatlarından çıkarmaktır.Şehvetin ve öfkenin tabiattan atılması gibi.Halbuki şeratın gayesi bu değildir ve bu tür karakteristik şeyleri mücahade ile yok etmek asla düşünülemez.Şehvetler bir fayda ve görev için yaratılmıştır.Eğer yeme isteği olmasaydı insan helak olurdu.Evlenme isteği olmasaydı nesli kesilirdi.Öfke olmasaydı insan kendisine zarar veren şeyleri defedemezdi.Mal sevgisi insan tabiatına yerleştirilmeseydi bu isteklere ulaşılamayacaktı.Mücahadeden gaye nefsi zarar verici şeylerden menetmek ve onu itidal yoluna ulaştırmaktır.Allah Teala nefsini hevadan menedenleri övmüştür.Nefis sınırsız isteklerinden nehyedilir.Eğer nefsin isteği ihtiyaç fazlasını aşmasaydı,o zaman onun menedilmeye ihtiyacı olmayacaktı

  • Marufi Kevhiş şöyle der:İTAAT ETMEDEN RAHMET UMMAK AHMAKLIKTIR.

Kaynak= İbn’ul-Cevzi / Telbis’u İblis (Şeytanın Hileleri) / bkz:524-…526

Okuduğunuz Makaleyi Paylaşmak İster Misiniz?
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.