Kürtajın Zararları Ve Manevi Sorumluluğu

Kürtajın Yaptırmanın Manevi Sorumluluğu



Evlilikten en büyük gaye insan neslinin devâmının sağlanmasıdır. Erkeğin kadındaki en büyük hakkıdır. Kadın, kendisinde bedenî bir hastalık bulunmayınca, kocasına çocuk getirmek zorundadır.

Yüce Allah buyuruyor ki: «Kadınlar sizin tarlanızdır. Tarlanıza (meşrû yoldan) dilediğiniz gibi varın. Kendiniz için ileriye hazırlık yapın. Allah’tan korkun ve muhakkak ona varacağınızı bilin, Allah’tan korkanları, inananları müjdele (1) »

Allahu Zülcelâl bu âyette kadınları çocuk büyüten tarlaya benzetiyor. Çünkü âhiret gününde yani dünya vaktini tamamlayıp yok olana kadar dünyanın imarını yapmak üzere insan neslinin teselsülen çoğalması gerekir ki, cemiyetin devâm ve bekâsı ancak böylelikle mümkün olur.

Bu da insanların evlenmeleri ve çoluk çocuk sahibi olmalarıyla mümkündür. Allah’ın kullarına evlenmeyi ve çoğalmayı emretmesinin sebebi budur. Evlenmekten maksat sadece şehevî arzuları tatmin etmek değildir. Fakat şehvetten maksat çocuk sahibi olmaktır.

Peygamberimiz (S.A.S) buyuruyor ki:«Kocasını sevebilecek doğurgan kadınlarla evleniniz. Çünkü ben (Kıyamet gününde) diğer ümmetlere karşı sizin çokluğunuzla övünürüm.»

Bu durumda çocuk sahibi olmak ve hakkına sonsuz saygı ve hürmet göstermek gerekir. Bu hakka riâyet edenler, Allah katında makbul kullardır.

Çocuk Aldırmak Veya Düşürmek Haramdır

Çocuğun dünyaya gelmesine mâni olmak veya çocuğu ana rahminde telef etmeye kalkmak ilâhi hikmete ve nikâhın meşrû olmalarının gayesine aykırı olduğu için bunu yapan kimse dünyada ve âhirette cezasını çeker.

Bilindiği gibi câhiliyye devrinde kız çocuğu dünyaya geldiği zaman acımasızca derhal toprağa gömülürdü. Bu vahşice ve insanlık dışı hareketi sırf çocuğa bakmayı kendilerine külfet bildikleri için yaparlardı. Zamanımızda çocuk gömme işinin değişik biçimi uygulanmaktadır ki, o da çocuk düşürmektir. Bu rezîlane hareketlere özellikle şehir hayatında çok sık rastlanmaktadır ki, bu da toplumda büyük yaraların açılmasına sebeptir.

İslâma göre çocuk düşürmek aynen adam öldürmek gibi haramdır. Çocukların düşürülmesi çoğunlukla çocuk ana rahminde iken ya ilâçlarla yahutta müdahale ile yapılıyor ki, buna tıp dilinde «Kürtaj» adı veriliyor. Bazen doğum anında alınması gereken tedbirlerin bilerek alınmaması da çocukların ölmelerinde mühim rol oynuyor. Bu da çocuk düşürmek gibidir. Ve İslâma göre haramdır.

Bu kötü hareketin saiki bilgisizlikten çok atâlettir, vazifeden kaçmaktır. Çocuk büyütmeyi bir yük telâkki etmektir. Âile kazancına yeni bir masraf kapısı açmamak ve ortak sokmamak düşüncesidir. Düşünmeyi gerektiren bir husustur ki, bu hareket daha ziyade aydın ve münevver olarak bilinen ve zannedilenler arasında görülmektedir.

En fakir bir köylü geçim hususunda Allah’a mütevekkildir, bu hususta Allaha bağlanmıştır. Bu kötü hareketin dinî ve ahlâkî kötülüklerinden başka, içtimaî siyasî ve bedeni, sıhhate ait birçok ve acıklı zararları vardır.

Kim bilir? Kanına girilen bu yavru belki yarının büyük bir âlimi, bir kâşifi bir san’atkârı olacaktır. Bunlar bir tarafa hiç olmazsa cemiyetin el emeği ve alın teri ile geçinen bir uzuv da olamaz mıydı? Bu cemiyet adına bir ziyan değil midir? Sonra tabiata müdahale edilerek meydana getirilen bu vakitsiz doğumdan o katil annenin sıhhati bozulmayacak mı?»

Şer’î yönden bir zaruret olmadan ilâç kullanmak veya kürtaj yapmak sûretiyle çocuk düşürmek gibi istenen cinâyetlerde çocuk düşüren veya aldıran kadın yahutta bu işi yapan doktor veya buna göz yumarak müsaade eden erkek günâh ve azab yönünden ortaktırlar. Kıyâmette lâyık oldukları cezayı göreceklerdir.

Öyle zaman olur ki, kadın bu fiilleri yaparken ölümün kemendini boynuna takar. Müslüman bu husustaki ağır mes’uliyetin idrakinde olmalı ve âhirette adabın şiddetini düşünmeli ve bu nevi işleri yapmaktan son derece kaçınmalıdır.

Çocuk düşürmek sadece çocuğa değil bütün insanlığa zarar verir. Bütün bu izahlara rağmen sakınanlar maalesef çok azdır. Buna mukabil çocukları parçalayan ve katledenlerin sayısı pek çoktur. Çocuk sadece öldürülmekle kalmıyor, bu meyanda dünya kadar kadınlar bu işi yaparken ölüyorlar. Çocuğu sevmeyen cemiyet baki olamaz. Çocuğu seven cemiyet ise fani değildir.



Kaynak= Turan Yazılım – Mürşit 5 – Evlilik Hayatı Ve Mahremiyetleri

(1-Bakara sûresi, âyet: 223);