İslam’da Evlilik Ve Evlenme İsteği

İslâmiyet, kadın olsun erkek olsun, birinin diğerine karşı kuvvetli bir arzu duyduğunu kabul etmekte ve bilhassa bunu titizlikle bildirmektedir. Bu birbirini arzu etme yaratılıştan gelme kuvvetli duygudur. Normal olan insanların bu arzudan uzak kalmaları düşünülemez.

Sa’d bin Vakkas (r.a.) anlatıyor:

  • – Osman bin Mauz’ûn dünyadan, kadınlardan el etek çekmek istiyordu. Bunun için Hz. Peygambere (S.A.S.) başvurarak izin talep etti; o da izin vermedi. Eğer izin verseydi biz de kendimizi hadım yapardık. (*) (*) et-Tac, c:2, s:279.

Abdullah b. Ömer anlatıyor:

  • – Bir sahabî, Allah’ın Resûlüne geldi ve şöylece izin istedi:
  • «Ya Resûlüllah! Hadımlaşmama izin ver(ir misiniz?)»
  • Resûlüllah (S.A.V.) şöyle buyurdu:
  • «Benim ümmetimin hadımlaşması, (gündüz) oruç tutmak, ve (gece de) namaz kılmakdır.»

Görülüyor ki, cinsel haramlardan korunmak için hadımlaşma yerine oruç ve namaz tavsiye olunmaktadır.

Kur’an der ki

  • «Kadınlara, oğullara, yığın yığın biriktirmiş altın ve gümüşe, otlakta gezen atlara, (deve, sığır, koyun, keçi gibi) hayvanlara, tarlalara tutkun bir sevgi ile bağlanan insanlar için süslenip bezenmiştir. Halbuki bunların hepsi geçici, dünyalık servetlerdir. Varılacak yerlerin en güzeli ise Allah katındadır.- Ali İmran, 13

Bu âyette açıkça gözler önüne serilmektedir ki insanoğlunun kesin bir ihtirasla bağlı bulunduğu dünyalıkların basında kadın gelmektedir. Kadın için de erkek her şeyin başındadır.

Kadınla erkeğin birbirine karşı beslediği bu cinsî arzu, kötü ve çirkin değildir. Tersine bu bilgiler, normal ölçüleri aşmadığı sürece iyi ve güzeldir de. Çünkü İslâmiyet insanoğlunu iyi ve kötü yaratılış icap ve zaruretleriyle birlikte olduğu gibi kabul etmiştir. Onun zarurî ve kaçınılmaz ihtiyaçlarını bir yana bırakarak onu melekleştirmek iddiasında değildir. Bu ihtiyaçları bayağılaştırıp onu hayvanlaştırmak niyetinde de değildir. İslâmiyet, insanoğlunun hem bedenî hem de ruhî bütün ihtiyaçlarını Allah’a yükselen bir gayeye yönelterek yerine getirmek arzusundadır. Açıkçası dinimizin gözünde mal ve servetler, arzu ve istekler, her şey Allah’a vardıran yola hizmet ettiği kadar değer kazanır. Peygamberimiz (S.A.S) kadın konusunda yukardan beri sözünü ettiğimiz hususu veciz bir şekilde dile getirmiştir:

«Dünya, bir geçici mal ve servetlerden ibarettir. Bu mal ve servetlerin hayırlısı kadındır.» (1)

«Âşık olup da namusunu çiğnetmeyerek ve aşkını gizliyerek ölen kimse şehiddir.» (2) Demek ki kadın gereklidir, ama İslâmın çizdiği ölçü ve sınırları aşmamak şartıyla ona değer verilmelidir.

Yüce Allah Kur’anı Kerim’de, Hz. Yusuf’un bütün imkânlar mevcut iken Zeliha’ya yaklaşmamasını övmekte ve şehvet hususunda şeytan ile yapılan bu mücahdeyi herkes için örnek teşkil etmiştir. (3)

Çok yakışıklı bir delikanlı olduğu söylenen Süleyman b. Yesar diyor ki:

  • «Bir gün hanımın biri yanıma gelip yakınlık istedi. Kadını reddettim ve ondan uzaklaştım. O gece rüyamda Yusuf’u (A.S.) gördüm. Ben kendisine:
  • «Sen Yusuf musun?» diye sordum.
  • O da:
  • «Evet, ben azmeden Yusuf, sen de azmetmeyen Süleymansın.» dedi.

Peygamberimiz (S.A.S.) buyuruyor ki:

«Bir zamanlar üç arkadaş yola çıktılar. Akşam oldu, bir mağaraya girdiler. Mağaranın ağzına bir taş düştü çıkış yolunu kapadı. İçerde kalan üç arkadaş kendi aralarında

«Yapmış olduğumuz iyi amellerle Yüce Allah’a yalvarmaktan başka hiç bir kuvvet bizi buradan çıkaramaz.» dediler ve birincisi dua etmeye başladı:

«Allahım, bilirsin çok yaşlı bir anne ve babam vardı. Akşamları onların yemeğim yedirip ihtiyaçlarını görmeden önce hiç bir kimseye bakmazdım. Bir akşam ot ve ağaç toplamak için gittiğim merada geciktim. Vaktinde yetişemediğim için onlar uyuya kalmışlarda Akşam içecekleri sütü sağdım. Onları uyur bulduğum için onlardan önce ailemin diğer fertlerine yedirmeği uygun bulamadım. Elimde sütleri, baş uçlarında sabaha kadar bekledim. Oysa çocuklar ayaklarıma dolanıp süt istiyorlardı. Sabah olunca ana babam uyandılar, sütlerini içirdim sonra diğer işlerime baktım. AIlahım, bunu senin rızan (hoşnutluğun) için yaptım. Şâyet rızana uygun düştüyse bizi bu taştan kurtar.» dedi. O anda taş biraz kaydı ve bir ışık deliği açıldı. Ancak çıkmak için yeterli değildi, ikincisi:

«Allah’ım, amcamın çok sevdiğim bir kızı vardı. Onunla münâsebet kurmak istedim fakat kabul etmedi. Bir yıl kıtlık olup darda kalınca bana geldi. Ben de bana teslim olması şartıyla yüzyirmi altın verdim. Tam temasa geçeceğim sırada: «Allah’tan kork, nikâhsız olarak mührü bozma» dedi. Bu sözü üzerine ben de çok sevdiğim halde ona yaklaşmaktan vazgeçtim. Allah’ım, bunu senin rızan için yaptım. Eğer rızana uygun ise bizi buradan kurtar» dedi. Taş biraz daha açıldı fakat yine açıklık, çıkmaları için yeterli değildi. Üçüncüsü:

«Allah’ım ben ücretli işçi çalıştırır ve ücretlerini öderdim. Ancak bir tanesi ücretini azımsayıp almadı. Ben de onun parasını değerlendirdim onun namına çoğaldı. Aradan uzun bir süre geçtikten sonra adam geldi ve hakkını istedi. Ben de: «işte şu gördüğün deve, inek, koyun ve köleler senindir. Al götür.» dedim. Adam inanmadı. «Benimle alay mı ediyorsun. .Hakkımı ver» dedi. Ben «Hayır alay etmiyorum. Bu mallar senin yevmiyenden meydana gelmiştir. Al götür» dedim. Adamda hepsini alıp götürdü. Allahım bu işi rızan için yaptım. Eğer rızana uygun düştüyse bizi buradan kurtar.» dedi. Ve taş kayıp kapı açıldı. Onlar da yollarına devam ettiler.» (*)
Görülüyor ki en büyük fazilet, Allah için günahlardan vazgeçmektir.



Kaynak= Turan Yazılım / Mürşit 5/ İlmihal / Evlilik Ve Mahremiyetleri

(1) Müslim, c: 2, s: 1090 – (2) Keşfu’l hafâ, c: 2. s: 263. – (3) Bak; Yusuf. 23-24. – (*) Buhari, K. Büyü, bab: 12, c: 3, s: 51.