İmam-ı Gazali’den Altın Öğütler-1

1-) Eğer birisi kendisine öğüt verildiği zaman tevbe etmeyi gerçekten istiyorum fakat ne yazık ki bunu başaramıyorum,tevbe bana çok zo geliyor,zaten benim için affedilme ümidi de kalmadı’ diyen ve bunu derken de tevbe etmeyi aklından bile geçirmezken,Allah kerimdir,affedicidir,onun benim yapacağım tevbeye ihtiyacı yoktur gibi ipe sapa gelmez şeyler konuşan birisi,şehvetinin kölesi olmuş,gafil ve zavallı adamın tekidir.

2-) Müslüman’ın hakkı hakimiyet,Allah’ı inkar edenin hakkı da mahkumiyettir.

3-) Zaten dinin emirlerine karşı gelen kimse,zaruri olarak eksik imanlıdır.İman,tek bir bütün değildir Belki yetmiş küsür bölümden meydana gelmiştir.O bölümlerin en yücesi Allah’ın birliğine ve O’ndan başka ilah olmadığına şahitlik etmektir.En aşağı derecesi ise,gelip-geçeni rahatsız eden şeyleri yoldan atmaktır

4-) Bilgisizlik öyle bir felakettir ki,sahbi bunu farkedemez.Çünkü gaflet uykusu kendisi ile Allah’ı tanıması arasında bir pered teşkil eder.Ne yazık ki insanlar daldıkları uykudan ancak ölünce uyanırlar,işte o zaman herkes nasıl iflas ettiği ve nasıl bir felakete uğrayanlara da nasıl bir felakete uğradıkları gösterilir.Fakat artık iş işten çoktan geçmiştir.

5-) Sahih olan tövbenin kabul edilmeyeceğini zanneden kimse,güneş doğsa bile ortalığı aydınlatmayacağını,elbise sabunsa yıkansa bile temizlenmeyeceğini zanneden kimseye benzer.

6-) Kulun tevbesinin kabul edilip edilmediğinde olan şüphesi,tevbenin kabulu için gereken şartları yerine getirip getirmediğinde olan şüphesindendir.

7-) Büyük günahların işlenmesinden önce mutlaka küçük günahlar vardır ve bunların terk edilmesi gereklidir.Çünkü günah küçük günahlarla başlar ve biter.

8-) İnsan;işlediği günahların bal gibi tatlı,fakat etkisinin zehir gibi acı ve öldürücü olduğunu bilmektedir.

9-) Kendisini dünyada iken hesaba çekmeyen kimsenin,kıyamet günündeki hesabı çok uzun ve çok çetin olur.

10-) Yeme ve giyme konusunda nefsinin isteklerine karşı koyamayan kimse,şüpheli şeyleri bırakıp helali kati göremez ve onunla yetinemez

11-) Kul ne zaman bir günah işleyecek olsa;günah peşin sevab ise veresiye olmuştur.İşte bu durum rezilliğin ta kendisidir.

12-) Amel olmadan affın istenmesi,harab olan evde hazine bulmayı istemek ve meleklerin kendilerine öğreteceği şeylerle hoca olmayı beklemek gibidir.

13-) Kıymeti yok deyipde zerre kadar küçük bile olsa iyilik yapmak sakın ihmal etmeyin ve kötülüklere de yaklaşmayın

14-) Dünya adeta bir hastahaneye benzer.Çünkü yerin altındakiler ölü,üstündekiler ise ölmek üzere olan hastadır.

15-) Kişinin rızkı bazen Allah’a olan isyanı sebebiyle daralır,insanlar katındaki itibarı kaybolur,düşmanları onu mağlub eder.

16-) Şehveti harekete geçiren ve azgınlaşan,artık haram olana bakmaktan gözünü,kalbini,hatta peşine düşmekten ayağını koruyamayan bir genç bu yaptığı işin dinine verdiği zararları,Allah’ın ve Resulüllah’ın bu konuda insanları korkutan ve sakındıran emirlerini hatırlayarak kendine gelmeye çalışmalıdır

17-) Sabır ; Şehevi isteklere zorlayan kuvvete karşı,dinin gereklerini yerine getirmekteki dayanışma ve gayrettir.



Kaynak = İmam Gazali / İhyau ulumi’d-Din / C:4