Günah Günahı Çeker

Söz konusu etkilerden biri de işlenen günahların benzer günahlar için zemin hazırlaması, günahların birbirini çoğaltması ve en nihayetinde de insanın bu günahlardan kendini kurtarmasının güçlenmesidir. Nitekim seleften biri şöyle demiştir: Kötülüğün cezası, sonrasında işlenen başka bir kötülük; iyiliğin karşılığı da sonrasında yapılan başka bir iyiliktir.

Yani kul bir iyilik işlediğinde o iyiliğin yanı başındaki başka bir iyilik Beni de işle der. Kul onu da işledi mi, üçüncü iyilik de aynısını söyler. Bu böyle devam edip gider. Böylece kazanç katlanır, iyilikleri artar. Kötülükler de aynı şekildedir. Nihayetinde itaatler de, günahlar da insanda sarsılmaz birer hal, ayrılmaz birer sıfat ve sabit birer meleke halini alırlar

İyilik ve ihsan sahibi olan kimse

İtaatte kusur edince can sıkıntısı yaşar ve tüm genişliğine rağmen yeryüzü ona dar gelir. Kendini sudan çıkmış balık, anayurdundan uzak kalmış bir yolcu / gurbetçi gibi hisseder. Bu itaati işlediği zaman ancak sükunete erip rahatlar.

Mücrim kimse ise bir günah işlemeyip itaate yönelse, o cümrü işlemedikçe can sıkıntısı yaşar, gönlü daralır, tuttuğu  yollar onu bitkinleştirir. Öyle ki bir çok fasık bir tat aldıklarından, bir zorunluluk olduğundan değil, sadece işlemedikleri zaman elem duydukları için günah işlemektedirler.

Kul itaat etmek için sıkıntı çekip itaat etmeye ısınınca, itaat etmeyi sevince, onu başka şeylere tercih edince ve bu hali sürdürünce sonuçta Allah Tela rahmetiyle ona melekleri gönderir. Melekler o insanı itaate teşvik eder / yönlendirir, otururken veya yatakta onu rahatsız ederek itaate yönlendirir

Bunun tam aksine kul günahlara yakınlık duyar, alışır, günah işlemek hoşuna gider ve günah işlemeyi başka şeylere tercih eder, bu hali de sürdürürse, Allah ona şeytanları gönderir ve bu şeytanlar, günahlar konusunda o kişiyi teşvik ve tahrik ederler.

Birincisi itaat askerlerini destekleyip güçlendirmiş, onlar da onun en büyük yardımcıları olmuşlardır. İkincisi de günah erlerini destekleyip güçlendirmiş, onlar da bu konuda onun yardımcıları olmuşlardır



Kaynak: İbnu’l Kayyım el-Cevziyye / ed-Dua ve’d Deva (Kalbin İlacı) / bkz : 131-132