Casiye Süresi Muhammed Gazali Tefsiri

Casiye Süresi Tefsiri



Erdemlilik marifettir diyen Sokrat teorosinin ilk kahramanları belki de İsrailoğulları alimleridir.Ne yazık ki bu alimler,ilim postuna bürünmüş ve arzularına uymuşlardır;

Andolsun ki biz,İsrailoğulları’na kitap,hüküm ve peygamberlik verdik.Onları güzel rızıklarla besledik ve onları alemlere üstün kıldık.Din konusunda onlara açık deliller verdik.Ama onlar kendilerine ilim geldikten sonra,aralarında ki çekememezlik yüzünden ayrılığa düştüler (1)

Dini ilim,doğruluğa ve insafa mirasçı olmadığı zaman bir anlamı ve değeri yoktur.Bugün,kalpleri ölmüş,dinci alimler ve tabiatçı bilim adamları vardır.Bunlar insanlığı güzel bir iyiliğe götürebilirlerdi.

Heva ve hevesini tanrı edinen ve Allah’ın (kendi katındaki) bir bilgiye göre saptırdığı,kulağını ve kalbini mühürlediği,gözünün üstüne perde çektiği kimseyi gördün mü? Şimdi onu Allah’tan başka kim doğru yola eriştirebilir? Hala ibret almayacak mısınız? (2)

Dünyayı anlamadaki zeka,ahireti anlamadaki ahkamklıkla birlikte insanı şehvetlerine tapmaya yönlendiriyor,onu salt bu dünya hayatıyla ilişkilendiriyor,kapasitesini onun ötesine kullandırmıyor,aksine inkarcı bir münkir haline getiriyor.

Dediler ki : Hayat ancak bu dünyada yaşadığımızdır.Ölürüz ve yaşarız.Bizi ancak zaman helak eder.Bu hususta onların hiç bir bilgisi de yoktur.Onlar sadece zanna göre hüküm veriyorlar (3)

Bu yüzden bu sürenin sonunda yeniden birilme ve hesap ile tehdit etme ve insanların  yaptıklarından sorulmalarından ibaret olan Rableri önündeki konumları belirtilmştir.

Göklerib ve yerin mülkü Allah’ındır.Kıyametin kopacağı gün var ya,işte o gün batıla sapanlar hüsrana uğrayacaklardır.O gün her ümmeti,diz çökmüş görürsün.Her ümmet kendi kitabına çağrılır (onlara şöyle denilir) : Bugün yaptıklarınızla cezalandırılacaksınız.Bu yüzünüze karşı gerçeği söyleyen kitabımızdır.Çünkü biz,yaptıklarınızı kaydediyoruz (4)

Bu çağın medeniyeti biraz düşünüldüğünde,bilimsel ilerlemenin,beşer hayatının gayesi olduğu görülmekte,insanlar lezzetlerle,burada geçirdikleri az bir zamanla yetinerek ve orada kendilerini bekleyen uzun,ebedi dünyayı bırakarak sevinmektedir.Hem sonra Kitap Ehl-i,insanları Allah’a döndürmekten aciz kalmış ve İslam’ı hançerleme ve ilerlemesini durdurma hususunda düşmanlarını desteklemişlerdir.Sonunda bütün dünya ufuklarında anarşi yaşanmış ve kullarının siyasetinde Allah’ın kanunları yok olmuştur.Bu sebeple insnaların kıyamet günü şu sözü duydukları zaman şaşmamaları gerekir :

Denilir ki : Bu güne kavuşacağınızı unuttuğunuz gibi biz de bugün sizi unutuyoruz.Yeriniz ateştir,yardımcılarınız da yoktur (5)

Dünyaya tapanlar,bu dünyada biraz kazanmış olabilirler.Onlar Allah’a bir şey yapabilirler mi? Eninde sonunda onlar kaybettiler.

Hamd göklerin,yerin Rabbi,bütün alemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.Göklerde ve yerde azamet yalnız O’nndur.O,Azizdir , Hakimdir (6)

Sürenin sonu,Allah’ı övme ve aziz ve hakim olan Allah’ın güzel iki ismini vurgulama hususunda sürenin başıyla uygunluk arz etmektedir.



Kaynak : Muhammed Gazali / Kur’an’ın Konulu Tefsiri / bkz: 641-642

(1- Casiye 16-17) – (2- Casiye 23) – (3- Casiye 24) – (4- Casiye 27-29) – (5- Casiye 34) – (6- Casiye 36-37)